20/10/2009 - buna alışamıyorum işte

BUNA ALIŞAMIYORUM İŞTE
Yıllara meydan okuyup sensizliği yaşamak ne kadar zor geliyormuş bana seni düşündürüyor elalem birgün yanar ben her gün ağlarım herkes bilsin istemiyorum bende odamda ağlarken sessiz sessiz kimse duymasın istiyorum ben çekiyorum sensizliği onlarda çeksin istemiyorum eğer benim kadar düşünüyorlarsa benim gibi sevenler ağlarlar sana alışamıyorum ALLAH kahretsin beni ağlarken görmeni istemiyorum bir çile içinde eziliyorum perişan bir halde yaşıyorum acı çektiğimi gör ama bana sen ağlama çünkü sana ağlayan benim ben yaşarken öldüm sebebi senin benim yanımda olmayışın ben sensizken öldüm senden sonra yaşasam ne olur yaşamasam ne olur çünkü. Her güneş doğuşta sensin karşımda bir hayal gibi uzaklaşacakmısın söylermisin beni sensiz bırakmaya ne hakkın vardı seni sensiz yaşamak ne kadar zorsa zorunda zorundayım çünkü beni anlayan bir tek sen vardın senden sonra kimse olmadı yaşamak kolay değil ama kolay geliyor insana böyle yaşamaktansa binlerce kez ölmeyi tercih ederdim sen yoksun her şey bomboş. Bak bu bayramda sensiz bitti sensiz geldi geçti ama ismin hiçbir zaman dillerden düşmedi herkesin dilinde gezdin bu bayramda ama ağlayan sadece ben oldum arkandan ben sadece bayramlarda değil her zaman ağlıyorum alışamıyorum sensizliğe eğer ki sensizliğin bedeli acı çekmekse ben acıların hepsine razıyım yeter ki bu seni yaşatacak bendeki acı olsun her şey darmadağın olsa ben seni unutursam yaşamak haram olsun. Arkanda kalanlar hergün ağlayıp sızlar diye düşünme sadece ağlayan benim benim herkes seni çoktan unuttu bile ama ben unutamadım sana bak bugün sen gideli tam dokuz yılı bitiriyor bugün takfimlerden dökülen yapraklar gün gün Sana gelmemi yakınlaştırıyor seni o kadar çok özledim ki belki hiç özlemedim desem dünyaların şahitleri uğruna seni çok özledim tadı tuzu yok sensizliğin anlamını zaten bulamıyorum herkes düşman olsa beni defalarca öldürseler hiç kimse umutlarımdan seni öldürmeyi alamayacaklar. Biliyorum çaresizim bende seninle sığındım hayata şimdi beni anlayan bir tek biri bile yok ama sen hep anlayan oldun beni ama yalnız bıraktın gittin gitmelere alışkın değilim sende biliyorsun ben hep kalmalardan yanayım gitmelere alışkın değilim hele birde bu sen isen hiç alışamayacağım bir şey bendeki sevgi diğerlerinde var mı onu hiç bilemiyorum ama bendeeeee çok var bitiremiyorum bitsinde istemiyorum sensizliğin acısı varya artık canımı hiç acıtmıyor acıtmak istese bile çünkü artık uyuştum hiç bir şey acı vermiyor sadece ve sadece senin olmanı istiyoruz sensizliği hiçbir zaman unutamayacağım şekilde yaşıyorum kalbim kırık gözlerim nemli elimde kalem dilimde sen çiğerlerimde kopan bir öksürek sensizliği böyle yaşıyorum işte böyle can veriyorum yalnızlığa cansız olmayı istiyorum sana gelmek için ama olamıyorum şimdi bile yaşayan ölüyüm. Arkandan kalanlar hiçbir zaman yasını tutamıyor bu kim olursa olsun günah diyorlar bende onlara günahı soruyorum adım attığınız her şey günah diyorum yas tutmak mı günah işte bunları sende yaşayamıyorlar ama ben her şeyi sende yaşıyorum yaşamayada devam edeceğim ama bu yaşam ölüm bile olsa bitmeyecek çaresizim çaresizde kalıyorum çok zaman ama bunu yormuyorum kendimde yorumsuz ve bir hiç gibiyim sana gelmek için çok yolları kat etmek istedim yollardada olmuyorsun ki bitmiyor yollar ama ben bitiyorum bunlarla seni seviyorum ya sende beni her zaman anlayan oluyorsun. Halim yok içimde bir burukluk gözlerimde yaşlar ve şimdi bir sigara birde dumanı var dumanı savrulup giden sigaranın sadece çiğerlerimi parçalayan zehiri kalıyor buda buda öksüre öksüre boğulmak gibi bir şey bak yine geldim dün rüyamı anlatayım bana yeni bir kıyafet birde su al demiştinya işte sana yeni kıyafet birde su biliyorum çok susuyorsun toprağın susuz kalıyor ben gelmeyince çiçeklerinide kurutmuşun. Aldığım o bembeyaz gelinliği sana vermeyi ne kadar çok istiyordum üşüyorsun beklide şimdi ağlıyorsun ağlama ne olur hadi uyandır uyandır ve gel beni sensizlikten kurtar yüreğimin acısını dindir ne olur 
ABLAM SENİ ÇOK SEVEN KARDEŞİN Gerçek yaşam öyküsüdür Yazar HASAT GÖKHAN
|