doymadim sana

20/10/2009 - buna alışamıyorum işte

BUNA ALIŞAMIYORUM İŞTE

Yıllara meydan okuyup sensizliği yaşamak ne kadar zor geliyormuş bana seni düşündürüyor elalem birgün yanar ben her gün ağlarım herkes bilsin istemiyorum bende odamda ağlarken sessiz sessiz kimse duymasın istiyorum ben çekiyorum sensizliği onlarda çeksin istemiyorum eğer benim kadar düşünüyorlarsa benim gibi sevenler ağlarlar sana alışamıyorum ALLAH kahretsin beni ağlarken görmeni istemiyorum bir çile içinde eziliyorum perişan bir halde yaşıyorum acı çektiğimi gör ama bana sen ağlama çünkü sana ağlayan benim ben yaşarken öldüm sebebi senin benim yanımda olmayışın ben sensizken öldüm senden sonra yaşasam ne olur yaşamasam ne olur çünkü. Her güneş doğuşta sensin karşımda bir hayal gibi uzaklaşacakmısın söylermisin beni sensiz bırakmaya ne hakkın vardı seni sensiz yaşamak ne kadar zorsa zorunda zorundayım çünkü beni anlayan bir tek sen vardın senden sonra kimse olmadı yaşamak kolay değil ama kolay geliyor insana böyle yaşamaktansa binlerce kez ölmeyi tercih ederdim sen yoksun her şey bomboş. Bak bu bayramda sensiz bitti sensiz geldi geçti ama ismin hiçbir zaman dillerden düşmedi herkesin dilinde gezdin bu bayramda ama ağlayan sadece ben oldum arkandan ben sadece bayramlarda değil her zaman ağlıyorum alışamıyorum sensizliğe eğer ki sensizliğin bedeli acı çekmekse ben acıların hepsine razıyım yeter ki bu seni yaşatacak bendeki acı olsun her şey darmadağın olsa ben seni unutursam yaşamak haram olsun. Arkanda kalanlar hergün ağlayıp sızlar diye düşünme sadece ağlayan benim benim herkes seni çoktan unuttu bile ama ben unutamadım sana bak bugün sen gideli tam dokuz yılı bitiriyor bugün takfimlerden dökülen yapraklar gün gün Sana gelmemi yakınlaştırıyor seni o kadar çok özledim ki belki hiç özlemedim desem dünyaların şahitleri uğruna seni çok özledim tadı tuzu yok sensizliğin anlamını zaten bulamıyorum herkes düşman olsa beni defalarca öldürseler hiç kimse umutlarımdan seni öldürmeyi alamayacaklar. Biliyorum çaresizim bende seninle sığındım hayata şimdi beni anlayan bir tek biri bile yok ama sen hep anlayan oldun beni ama yalnız bıraktın gittin gitmelere alışkın değilim sende biliyorsun ben hep kalmalardan yanayım gitmelere alışkın değilim hele birde bu sen isen hiç alışamayacağım bir şey bendeki sevgi diğerlerinde var mı onu hiç bilemiyorum ama bendeeeee çok var bitiremiyorum bitsinde istemiyorum sensizliğin acısı varya artık canımı hiç acıtmıyor acıtmak istese bile çünkü artık uyuştum hiç bir şey acı vermiyor sadece ve sadece senin olmanı istiyoruz sensizliği hiçbir zaman unutamayacağım şekilde yaşıyorum kalbim kırık gözlerim nemli elimde kalem dilimde sen çiğerlerimde kopan bir öksürek sensizliği böyle yaşıyorum işte böyle can veriyorum yalnızlığa cansız olmayı istiyorum sana gelmek için ama olamıyorum şimdi bile yaşayan ölüyüm. Arkandan kalanlar hiçbir zaman yasını tutamıyor bu kim olursa olsun günah diyorlar bende onlara günahı soruyorum adım attığınız her şey günah diyorum yas tutmak mı günah işte bunları sende yaşayamıyorlar ama ben her şeyi sende yaşıyorum yaşamayada devam edeceğim ama bu yaşam ölüm bile olsa bitmeyecek çaresizim çaresizde kalıyorum çok zaman ama bunu yormuyorum kendimde yorumsuz ve bir hiç gibiyim sana gelmek için çok yolları kat etmek istedim yollardada olmuyorsun ki bitmiyor yollar ama ben bitiyorum bunlarla seni seviyorum ya sende beni her zaman anlayan oluyorsun. Halim yok içimde bir burukluk gözlerimde yaşlar ve şimdi bir sigara birde dumanı var dumanı savrulup giden sigaranın sadece çiğerlerimi parçalayan zehiri kalıyor buda buda öksüre öksüre boğulmak gibi bir şey bak yine geldim dün rüyamı anlatayım bana yeni bir kıyafet birde su al demiştinya işte sana yeni kıyafet birde su biliyorum çok susuyorsun toprağın susuz kalıyor ben gelmeyince çiçeklerinide kurutmuşun. Aldığım o bembeyaz gelinliği sana vermeyi ne kadar çok istiyordum üşüyorsun beklide şimdi ağlıyorsun ağlama ne olur hadi uyandır uyandır ve gel beni sensizlikten kurtar yüreğimin acısını dindir ne olur

ABLAM

SENİ ÇOK SEVEN KARDEŞİN

Gerçek yaşam öyküsüdür

Yazar

HASAT GÖKHAN

Yorum (1) :: Yorum yaz! :: Bağlantı

20/10/2009 -

Kategori: goz yasim

Seni unutmak mı asla

benim içimde çok şeyler var ama onun acısı çok büyük oldu 2000 yılanda başladı her şey güler yüzlü tatlı dilli dünyalar tatlısı bir insandı bir o kadarda iyi benim için her şeye değerdi 2000 yılına onunla girmiştik mutluyduk ama ki ocak ayında bir sancılar başladı midesinde ünser vardı onun için tedavi görüyordu ameliyat olması gerekiyormuş kayseri Erciyes üniversitesinde ameliyat olacaktı ve fakültede onbeş günlük tedaviden sonra ameliyata gitmesi gerekiyordu ama benim içimdende hiç gitmesin diyordum çünkü içimde bir sıkıntı vardı neyse ki ameliyat başarılı olmuş ameliyattan çıkınca yoğun bakıma almışlardı bir hafta yoğun bakımda kalmıştı onu göremeyince bir hafta kendi kendimi yedimneyseki sonunda çıktı yoğun bakımdan kolunda serum takılı üç tane ayrı ayrı ben yine üzgünüm ameliyattan sonra onbeş gün daha tedavi gördü sonra eve çıktı ayda bir kere hastaneye gidip kür tedavisi alacaktı neyse ki ayağa kalktı yürüyordu ama ki eski hali gözümün önüne geliyor o eskiler gitti yeni hali beni çok mutlu etti ilk kürünü olmak için hastaneye gitti altıktan iki haftan sonra saçları dökülmeye başladı ve oda üzüldü herkes üzüldü saçlarının dökülmesine birkaç ay daha aldı kürü ve bitti kür tedavisi ışın tedavisine gerek görmediler iyi olmuşun dediler ardından birkaç ay geçtikten sonra bir sancılar başladı hastaneye gidiyorlar sadece iğne vurup geliyorlar oda birkaç saat ağrısını kesiyor tekrar başlıyor bu sefer fakültede değilde onkolojiye yatırdılar o anda anladım ki benim çok sevdiğim insan kanser dedim sürekli kan istiyorlar ilk kanı biz kardeşleri verdik sonra beyaz kan istediler beyaz kan beynine gitmiyormuş sağ gözü kapanmıştı beni istedi yanına hemen gittim göz yaşlarımı tutamıyordum ağlama dedi bense kendime hakim olamıyordum neyse biraz sakinleştirdim kendimi aradan bir hafta geçti artık evine götürün dediler ve Perşembe günü gece evine getirdiler biz evde onu yürüyerek beklerken onun bir battaniyeye sarılı bir şekilde getirdiler işte o anda evdekilerin hiç biri göz yaşını tutamamıştı her içeri giren göz yaşı ile girdi bunada en çok üzülen ben oldum sabaha kadar ağladım bir ben değil herkes ağlıyordugöz yaşlarını sabah doğan güneş bile kurutamadı durmuyordu Cuma olmuştu selalar veriliyordu abdest alıp camiye gittik camiden çıktıktan sonra eve geldik saat 13,30da hayata gözlerini kapatıyor şimdi kim durdularacak bu göz yaşlarını diye haykırdığımda yüzünü kapattılar ve işte o anda annem görsün son kez yüzünü dedi ama onlar dinlemiyordu hayat arkadaşı elimi tuttu benim ve odaya girdirdi yüzüne baktığımda hala yaşıyor sandım ve eğilip öptüğümde benim son vedam oldu ama hala elleri sıcaktı gitmesin diye birkez daha yalvardığım abime alıp götürdüler koydular araca ben arkada yanında dua edildi musallat taşında toprağa verme zamanı gel sonunda ve biz çaresizve elden gelmeyen bir şeyle verdik toprağa ben yedi yılın hatırına unutmadım unutmayacağımda kaç bayram geldi geçti bir onun eli kaldı öpmediğim bir gün bende yanına gittiğimde beni affetsin diye ne söyleyeceğimi bilemiyorum ama bildiğim tek bir şey var onu hiçbir zaman yalnız bırakmadım ama şimdi ben yalnızım o olmayınca herkez benim üstüme geliyor sanki o olsaydı hiç kimse böyle olmazdı seni çok özledim ama özlemini giderecek iki evladınıda senin yerine koysakta senin özlemin gitmiyor canım ablam seni çok seven kardeşin

yaşantıları anlatan
hasat gökhan

Yorum (yok) :: Yorum yaz! :: Bağlantı

10/9/2009 - biter mi acılarım biter mi söyleyin

Kategori: goz yasim

BİTER Mİ ACILAR SÖYLEYİN

Bir sevda yolcusu olmak çok zormuş be dostum

Her gün düşünüp ağlamakta zor geliyor yüreğe

Ya bedene ne demeli o daha beter oluyor bundan

BİTER Mİ ACILARIM BİTER Mİ SÖYLEYİN

Yıkılıp gitmekse yaşamak ben her gün yıkılıyorum

Sevda dersen yakamozda saklıyorum ışıklarla bir

Bir bütün oluyorum sende bana destek verince onsuz